24/09/2007

DONDERDAG 20 SEPTEMBER 2007 ( SAN DIEGO - NEW YORK - BRUSSEL )

Het was maar een korte nacht want het vliegtuig naar New York vertrok al om 07:25 uur en we moesten eerst nog de huurwagen terug inleveren bij Alamo en tijdig op de luchthaven zijn om in te checken.

Het inleveren van de huurwagen verliep vlot en met de shuttle van Alamo waren we in geen tijd op de luchthaven. Bij het inchecken bleek wel dat twee koffers te zwaar waren, maar dat hebben we snel verholpen door alles te herverdelen in een extra tas, je mag namelijk 2 koffers inchecken.

De vlucht naar New York duurde vijf en een half uur en verliep zeer vlot. Het luchtverkeer in en rond New York was zeer druk en voordat we mochten landen werden we eerst een half uur in holding gezet maar dat was geen probleem omdat we toch voldoende tijd hadden voor onze volgende vlucht.

Op de luchthaven van New York hebben we onze laatste Amerikaanse burger gegeten en zijn we op het vliegtuig richting Brussel gestapt. Doordat het in New York zo druk was hebben we wel een veertig tal minuten moeten wachten vooraleer we konden opstijgen, maar de vlucht zelf duurde maar zes en een half uur en verliep zeer vlot. In geen tijd stonden we dus in terug in Brussel waar het ondertussen al vrijdagmorgen was en waar we bijna een uur moesten wachten op onze koffers… welkom terug in België dus.

Dat was het dan… ons avontuur zit erop. In totaal hebben we 5.970 km afgelegd. We hebben vele mooie en leuke dingen bezocht en gezien. Dat het mooi en leuk was kunnen jullie aan de foto’s zien. Dat het niet altijd heel duur moet zijn kunnen jullie zien aan de prijs: namelijk 1.390 Euro per persoon (vluchten, hotels, huurwagen en annulatieverzekering inbegrepen).

Alle vragen of suggesties zijn welkom op onze weblog…

Tot een volgende keer, en groeten vanuit Bree !!!

 
 dag19_1
 Onze Boeing 757 staat klaar voor onze terugreis naar New York.
 
 dag19_2
 Tijdens de start op de Internationale luchthaven van San Diego.
 
 dag19_3
 Op de achtergrond zie je Coronado Island waarvan meer als de helft een militaire basis is.
 
dag19_4
 
 Wazige blik op het centrum van New York tijdens de landing op de luchthaven John F. Kennedy.

21:03 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

WOENSDAG 19 SEPTEMBER 2007 ( SAN DIEGO - RED BULL AIR RACE - MEXICO )

Vandaag dus onze laatste dag in San Diego. We hadden redelijk lang geslapen en besloten om met de auto naar Downtown te gaan om wat te shoppen en te eten.

Omdat we een afrit hadden gemist besloten we om even over de machtige Coronado brug te rijden. De brug is tegenwoordig tolvrij en vanop de brug heb je een schitterend zicht op de baai van San Diego. Coronado zelf is een eiland waar nogal dure huizen en resorts liggen en waar ook een navy basis gelegen is.

Dan terug de brug over naar Downtown waar we eerst even zijn gestopt bij het grote baseball stadium om daarna wat te gaan eten in de bar van Top Gun.

Na het eten bleek dat er vrije trainingen waren voor de Red Bull Air Race van het weekend, dus wij even gaan zien aan de waterkant en het was indrukwekkend om deze mensen aan het werk te zien. De Red Bull Air Race is een wedstrijd voor single seat aerobatics vliegtuigjes die tegen tijd een bepaald parkoers vlak boven het water moeten afleggen. Het parkoers wordt afgebakend via opblaasbare pylonen die op pontons in het water drijven.

Daarna zijn we terug naar het hotel gereden en hebben we alledrie iets anders gedaan om ons voor te bereiden op onze laatste avond. Stef (hobbyfotograaf) is terug gegaan naar Downtown om foto’s te maken van de Red Bull Air Race (s’avonds bleek dat hij maar liefst 1200 foto’s had gemaakt), Jorn, die nog vermoeid was van de fietstocht van vorige nacht, is aan het zwembad gaan liggen en ik ben met de auto naar Tijuana (Mexico) gereden.

Ongeveer 20 mijl ten Zuiden van San Diego ligt de grens met Mexico en de eerste stad die je daar tegenkomt is Tijuana. Het is de op vijf na grootste stad van Mexico met meer dan 1,3 miljoen mensen. Tijuana wordt vaak gezien als een mengeling van het goede en kwade van Mexico. Aan de ene kant is de stad bekend om zijn historische gebouwen en mooie stranden maar aan de andere kant is de stad een broeiplaats van drugshandel en prostitutie.

Omdat je met een huurwagen niet de grens over mag zonder een speciale en dure verzekering had ik de auto geparkeerd op een afgesloten parkeerterrein net voor de grens. De grens zelf ben ik dan te voet overgestoken en dat verliep zonder problemen. Vlak na de grens merk je al dat het een hemelsbreed verschil is met de Verenigde Staten. Het is een soort cultuurschok, plotseling zit je een hectische omgeving met taxichauffeurs, winkeliers en bedelaars die je constant aan je kop zagen. Ik heb gewoon maar wat door de winkelstraatjes gewandeld en had zo het idee dat ik in Turkije was. Daar zagen ze namelijk ook de hele tijd aan je kop om toch maar eens te komen kijken of om wat te kopen.

Grappig om te zien was dat er heel veel winkels waren waar ze medicamenten verkochten, de Amerikanen kunnen hier namelijk inkopen doen aan de helft van wat ze in de Verenigde Staten moeten betalen. Voor de rest waren er heel veel souvenirwinkeltjes en bars, hier moet je geen 21 jaar zijn om alcohol te mogen drinken. Wat ook opviel was dat er heel veel polite op straat was. Op de grensovergang aan de terugweg was natuurlijk meer controle en er stond een kleine wachtrij, maar al bij al verliep nog alles zeer vlot. Het was een kort bezoekje, maar het was toch wel de moeite waard.

Terug in San Diego zijn we samen gaan afscheid nemen van Zack, de gezellige baas van de hotelbar en zijn we met de trolley naar het Gaslamp District geweest waar we afgesproken hadden met Ron en Christel, het koppel uit Weert dat ons in Lake Mead geholpen had toen onze auto op slot was met de sleutels erin. We hebben de avond doorgebracht in een gezellige bar met live muziek. Grappig was dat je vanaf middernacht niet meer met alcohol op terras mag en dat je vanaf half twee geen alcohol meer kon krijgen. We zijn daarna veilig terug in het hotel geraakt met een taxi.

 
 dag18_1
 Het mooie honkbalstadion van San Diego, hier spelen de "San Diego Padrés"
 
 dag18_2
 Ingang van het "GASLAMP QUARTER" in San Diego, vooral 's avonds "THE PLACE TO BE"
 
 dag18_3
 Een enorme drukte aan de Mexicaanse grens, Tijuana is een van de drukste. 
 
 dag18_4
Eén van de Red Bull Air racers die net langs een pyloon scheurde.
 
 dag18_5
Samen op de foto met Zack, de altijd lachse eigenaar van Zack's bar
 dag18_6
Samen op de foto met Christel & Ron in het "Gaslamp Quarter" in San Diego

19:59 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23/09/2007

DINSDAG 18 SEPTEMBER 2007 ( SAN DIEGO - SEA WORLD )

Vandaag naar Seaworld dat zo’n 10 minuten van ons hotel gelegen is. Voor mij is het al de derde keer dat ik er naar toe ga en het blijft telkens een hoogtepunt.

Van een collega op het werk had ik gehoord dat je als militair één keer per jaar gratis binnen mag, dus dat moesten we dan maar even uitchecken. Dus wij aanschuiven aan een speciale kassa met daarboven in grote letters: ‘Here’s to the heroes”. En inderdaad, Stef en ik mochten gratis binnen met onze militaire identiteitskaart en Jorn mocht gratis binnen met zijn brandweerpas, waarvan ze ook dachten dat het een militaire kaart was. We kregen zelfs een speciaal pasje met “Hero”en daarachter onze naam… daar stonden we dus… de drie “heroes”. Aan de ingang moesten we nog eens ons pasje tonen  samen met onze militaire kaart en we hadden alweer 57 dollar per persoon uitgespaard.

Seaworld zelf is eigenlijk niet zo groot, maar je hebt er enkele fantastische shows die je zeker gezien moet hebben. We zijn eerst naar het Dolphin stadium geweest voor de dolfijnenshow. Als opwarmer hebben ze een zanger die het publiek wat vermaakt en tijdens de show proberen ze het ook leuk te houden met o.a. een scène waarin een vrouw in het water valt en gered wordt door een dolfijn. Het is prachtig om te dolfijnen te zien met al hun kunstjes en hun geweldig springvermogen, ze maakten zelfs salto’s. Daarna zijn we naar het sea lion and otter stadium geweest voor een grappige show met zeeleeuwen.

De hoofdattractie van Seaworld is toch wel de show met de orca’s in het shamu stadium. Na een introductie en een typisch Amerikaans tribute to the heroes begint de show met 4 grote orca’s (killerwhale zoals zij ze noemen) en de show is gewoonweg fantastisch. Als je bij deze show op de eerste 16 rijen zit word je gegarandeerd nat, ze noemen het ook de soak-zone.

Na een lunchstop in het smoke house zijn we naar het pets stadium geweest voor de dierenshow met honden, katten, duiven en zelfs een varken. De meeste dieren komen uit een asiel en het is fantastisch om te zien wat ze daar allemaal mee bereikt hebben.

Na de grote shows hebben we het wat rustiger aan gedaan en zijn we gaan zien naar wild artic (dieren uit het hoge noorden), pinguin encounter en naar shark encounter. De rollercoaster Return to the Mummy konden we natuurlijk ook niet overslaan en hebben we zelfs twee keer gedaan omdat er weinig volk was. De dolfijnenshow en de orcashow hebben we uiteindelijk nog een tweede keer gedaan en daarna zijn we teruggereden naar het hotel voor een plons in het zwembad.

De avond hebben we doorgebracht in het Gaslamp District, de uitgangsbuurt van San Diego met gezellige restaurants en bars met live muziek. Het is daar echt wel de moeite, maar je moet er geweest zijn om de sfeer te proeven. We zijn daar wat gaan eten in Dick’s Last Resort, een nogal speciale en leuke bar met veel sfeer.

We zijn daar geraakt met de trolley (tram) van San Diego die we kort bij ons hotel konden nemen. Zelf ben ik teruggeraakt met de laatste trolley en Stef en Jorn, die nog wat zijn blijven hangen, zijn uiteindelijk met de taxi teruggeraakt nadat ze het eerst met de fiets-taxi tevergeefs geprobeerd hadden.

Morgen jammer genoeg onze laatste dag in het gezellige en mooie San Diego.

 
 dag17_1
 Via dit loket kregen we gratis toegang tot Seaworld met onze militaire ID.
 
 dag17_2
 Tijdens de dolfijnenshow kwamen de dolfijnen meermaals het publiek groeten.
 
 dag17_3
 Samen op de foto voor een oude transportkar van onze hoofdsponsor.
 
 dag17_4
 De grote Orca's hadden een speciale manier om het publiek te groeten.
 
 dag17_5
 Ook de show van de zeeleeuwen was zeker de moeite.
 
 dag17_6
 Jorn en Stef samen op de foto met Moregan, onze dienster in het Dick's Last Resort.

13:54 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19/09/2007

MAANDAG 17 SEPTEMBER 2007 ( LOS ANGELES - SAN DIEGO )

Omdat we vorig jaar al drie dagen in Los Angeles zijn geweest besloten we om dadelijk door te rijden naar San Diego. Het verkeer in Los Angeles viel al bij al nog best mee want soms is het daar bijna niet te doen. Het was maar een korte rit van iets meer dan twee uur en omstreeks 11 uur stonden we al in de haven van San Diego voor een bezoek aan het vliegdekschip USS Midway.
De USS Midway, die in 1945 in gebruik is genomen, heeft gediend van het eind van Wereldoorlog Twee tot en met Operatie Desert Storm in 1991. Het schip heeft dus een lange staat van dienst, geen enkel vliegdekschip heeft zo lang Amerika gediend als de USS Midway. Het schip werd in 1992 uit dienst genomen en werd in 1994 geopend als museum.
De inkomprijs is normaal 15 dollar, maar wij moesten maar 10 dollar betalen omdat we militaire korting kregen. Het bezoek was echt wel de moeite, het was een audio toer (je krijgt een hoofdtelefoon en een apparaatje) met 60 verschillende infostanden. Het is indrukwekkend om door een schip, waar normaal zo’n 4500 man werken, te lopen en om te zien hoe men daar leefde en werkte. Binnenin het schip was het een echt doolhof van gangen en trappen, je moest vaak opletten om je hoofd niet te stoten. Op het dek en in de onderhoudsloods stonden vliegtuigen die in perfecte staat waren. Vanop het dek had je ook zicht op het nieuwste vliegdekschip van de Amerikanen, namelijk de Ronald Reagan, het schip is nog maar een jaar in gebruik en lag toevallig in de haven van San Diego. Vanop het dek kon je ook zien dat men volop de Red Bull Airrace aan het voorbereiden was, die vindt dit weekend plaats in San Diego Bay en jammer genoeg zijn wij dan al thuis.
Na het bezoek aan de USS Midway zijn we nog even door Seaport Village gelopen, een gezellig winkelcentrumpje aan de baai. Daar zijn we ook toevallig het Nederlandse koppel tegengekomen die ons hebben geholpen in Lake Mead toen de auto gesloten was met de sleutels er nog in.
Via de jachthaven zijn we dan naar de bar geweest waar ze de pianoscène uit de film Top Gun hebben opgenomen (Anthony Edwards "GOOSE" speelt daar het nummer Great Balls of Fire van Jerry Lee Lewis). Daar hebben we ook lekker, veel en goedkoop gegeten.
Toen zijn we naar het hotel gereden, we slapen drie dagen In Best Western Seven Seas aan de Hotel Circle zo,n 7 km uit downtown. De kamer was wel wat klein maar voor de rest viel het wel mee, er was weer een zwembad en er waren twee hot pools en die waren echt hot (het water bedoel ik).
Zelf ben ik nog even naar de zonsondergang gaan kijken op Ocean Beach, sunset was vandaag om 18:52, het is hier al redelijk vroeg donker dus.
Voor de avond af te sluiten zijn we nog wat gaan drinken in Zack’s bar, een gezellige bar in het hotel met maar liefst 45 biersoorten… maar, geen enkele goede… De baas ( Zack) vond zelfs heineken een lekker biertje. Toen we terug op de kamer waren hadden we eigenlijk nog wat honger… dus hebben we maar een 14 inch peperoni pizza besteld als midnight snack.
Morgen gaan we naar Sea World…
 
 dag16_1
 Samen op het dek van het vliegdekschip CV-41   USS Midway
 
 dag16_2
 Jorn met zijn nieuwe trouwe vriendin
 
 dag16_3
 Foto van de USS Midway CV-41
 
 dag16_4
 Samen voor de Kansas City Barbecue, ofwel de TOP-GUN bar.
 Hier werden bepaalde scene van de film opgenomen.
 
 dag16_5
 Jorn achter de piano waarop "GOOSE" Great balls of fire speelde

05:08 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17/09/2007

ZONDAG 16 SEPTEMBER 2007 ( LOMPOC - MALIBU - LOS ANGELES )

 Na het ontbijt in het hotel zijn we via highway 1 verder gereden naar Los Angeles. Het eerste deel was een bochtige weg door de heuvels. Het tweede deel ging weer langs de kust waar we vele surfers aan het werk hebben gezien.
Net voor Los Angeles zijn we nog even gestopt bij een luchtmachtbasis van de Air National Gard, er was daar een klein buitenmuseum met o.a. een F-4 Phantom en een F-14 Tomcat (het vliegtuig uit de film Top-Gun).
Daarna kwamen we in Malibu waar je 27 mijl lang prachtige stranden hebt en zeer dure huizen met zicht op de oceaan. Het is zoiets als het Monaco van de Verenigde Staten.
In Malibu zijn we wat gaan shoppen in de supermarkt en zijn we gaan picknicken op het strand. Het strand was heerlijk en door zijn uitgestrektheid was er zelfs weinig volk. We hebben daar een paar uurtjes in de zon verbleven en dat kon je ’s avonds ook nog duidelijk zien (het was hoog tijd voor aftersun…). Vorig jaar zijn we ook al in Los Angeles geweest en hebben we de meeste dingen hier al gezien vandaar dat we vandaag een snipperdag aan het strand hebben genomen.
Daarna zijn we doorgereden naar het hotel, het Howard Johnson hotel aan de luchthaven van Los Angeles. Het hotel was niet zo chique maar was wel in orde,je had er een klein zwembad met een bubbelbad en meer moet dat niet zijn. Vanuit de kamer had je zicht op de landende vliegtuigen.
Na een duik in het zwembad zijn we naar Santa Monica gegaan. We hadden geen zin om met de auto te gaan en hebben dan maar de bus genomen. Via de gratis shuttledienst van het hotel zijn we  naar het busstation van de luchthaven gegaan. Vandaar uit hebben we lijn 3 genomen naar Santa Monica. De rit (16 km) koste 0,75 dollar per persoon. Voor die prijs kan je natuurlijk niet met de auto gaan.
Het was al donker toen we aankwamen in Santa Monica. Eerst hebben we even over de bekende pier geslenterd en dan zijn we naar het gezellige centrum van Santa Monica gegaan waar we ook hebben gegeten. In de verkeersvrije straat was veel volk en het was er leuk met de vele straatmuzikanten en straatartiesten.
De busrit terug verliep ook zonder problemen en na een telefoontje naar het hotel kwam de shuttle ons ook terug ophalen aan het busstation.
Vannacht geen schaapjes, maar wel vliegtuigen tellen…
Morgen naar San Diego, de eindbestemming van onze reis.
 dag15_1
 Samen op de foto met een F-14 Tomcat.
 
 dag15_2
 Lekker luieren op het mooie strand in Malibu.
 
 dag15_3
 De Lifeguard service wordt ook verleend door de brandweer van Los Angeles.
 
 dag15_4
 Jorn liet zijn torso vandaag even bijbruinen, maar net iets te lang. Het is nu een red lobster.

09:11 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

ZATERDAG 15 SEPTEMBER 2007 ( SALINAS - LOMPOC )

 Vandaag weer verder naar het zuiden, een rit van Salinas naar Lompoc. Het was maar een rit van ongeveer 300 km, maar omdat we via de mooie highway 1 gingen met al zijn bochten en kronkels was het toch meer dan 5 uur rijden.
Na het ontbijt in het hotel zijn we terug vertrokken richting Monterey waar we terug higway 1 opmoesten. In Monterey hebben we eerst nog een stukje van de 17 mijl lange scenic drive gedaan en dat was echt wel de moeite waard. We hadden daar gisteren er al een stukje van gedaan voor naar de zonsondergang te gaan kijken en vandaag dus het vervolg. Deze bochtige weg loopt vlak lang de kust en je hebt steeds zicht op de oceaan. Ook kom je door lanen met verschillende schitterende (en dure) huizen die een mooi uitzicht hebben over de oceaan.
Tijdens deze 17 mijl scenic drive zijn we even op een verlaten strandje gestopt om de pelikanen eens wat van dichterbij te bekijken.
Na de scenic drive zijn we nog even gaan tanken en dan zijn we verder gereden naar het zuiden via highway 1.
Na route 66 is highway 1 misschien wel de bekendste route van de Verenigde Staten. Het onderste deel wordt ook wel de Pacific Coast Highway genoemd.
De weg, voltooid in 1934, begint onder Los Angeles en eindigt 882 noordelijker in Legget.
Nadat we Monterey verlaten hadden volgde nog een heel mooi stuk in de omgeving van Big Sur. De weg loopt daar hoog in de bergen langs de rotsachtige kust.
In Cambria zijn we dan gestopt om te eten. Bedoeling was dat we een broodje gingen eten, maar nadat we uitgestapt waren kwam ons de reuk van een heerlijke barbecue tegemoet en we hebben dan maar alle drie een heerlijke halve kip van de barbecue gegeten. Het was goedkoop en heel lekker.
Nadat we in Morro Bay nog even gestopt waren aan een strand waar ze aan het kitesurfen waren ging het verder richting Lompoc. Het laatste deel liep niet meer langs de kust maar wel door wijngaarden en velden met verschillende groenten.
Het hotel in Lompoc was een Quality Inn en was pas gerenoveerd. We hadden een schitterende kamer met zelfs een flatscreen televisietoestel. Ook heel leuk was dat ze langs het zwembad een gratis evening hospitality hadden, er was van 17 tot 19 uur gratis bier, wijn en er waren verschillende snacks (hot-dog, pop-corn, nacho’s, …). Langs het hotel lag het vliegveld waar ze aan het parachutespringen waren.
Het was zaterdagavond en het was nog vroeg, dus besloten we om iets te gaan drinken in een bar. Vlakbij ons hotel lagen alleen maar winkels en restaurants (junkfood).Toen we de hoop om een bar te vinden bijna hadden opgegeven kwamen we iemand tegen die zei dat we nog 10 minuten verder moesten wandelen om in de uitgangsbuurt te geraken. En, dat was inderdaad zo, na 10 minuten waren er verschillende bars en een soort jeugdhuis waar het naar de wiet rook. Op aanraden van een Amerikaan zijn we dan naar de Red Fox gegaan, een soort alternatieve bar met nogal stevige muziek. Er was blijkbaar een soort minifestival met alternatieve bands. In totaal hebben we vier Californische bands gezien. De zanger van de eerste groep was nogal zwaarlijvig en na enkele nummers was hij al uitgeput en leek het of hij snel extra zuurstof nodig had. De tweede band was nog wat jong, maar de laatste twee groepen waren heel goed en het was dus nog een leuke avond geworden. Morgen gaan we naar Los Angeles.
 
 dag14_1
 In de baai van Monterey zat het vol met deze beestjes, de Pelikaan.
 
 dag14_2
 Ons (kalorie-arm) middagmaal in een barbecue-restaurant naast de Highway 1.
 
 dag14_3
Niet alleen de mensen komen zonnen op de stranden naast de Highway One. 
 
 dag14_4
SLAB in actie, één van de metal-groepjes die we vanavond te zien kregen.

08:49 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15/09/2007

VRIJDAG 14 SEPTEMBER 2007 SAN FRANCISCO - SALINAS

 Vandaag van San Francisco naar Salinas, dat iets ten westen ligt van Monterey, maar eerst hebben we met de auto nog wat rondgereden in San Francisco. We zijn door “Worlds Crookedest Street”gereden, dit is het kronkeligste straatje ter wereld en is gelegen in Lombard Street, je ziet het ook vaak terug in films, net als de steile heuvels in San Francisco. Dan zijn we via Chinatown en Union Square de stad uitgereden en de rit naar het zuiden gedaan via higway 1 (ook wel de mooiste higway ter wereld genoemd).
In Santa Cruz zijn we dan even gestopt om te tanken en om iets te eten. We zijn daar ook even gepasseerd in een ziekenhuis voor Stef, die al sinds Yellowstone last had van huiduitslag veroorzaakt door een allergische reactie op iets (wat weten we nog altijd niet). Voor de verzekering van Stef was het beter dat we bij een ziekenhuis gingen dan bij een dokter. Het was wel eens de moeite om te zien hoe het er hier aan toe ging. Alleen al om je in te schrijven moest je bij drie verschillende bureaus passeren. Het voornaamste dat ze moesten weten was: heb je een verzekering of kun je betalen ? Nu, ze waren allemaal heel vriendelijk hoor en na een uurtje oponthoud was alles al geregeld en was Stef bij een vriendelijke dokter gepasseerd die wat straffe pillen had voorgeschreven en konden dus weer verder. Om je een idee te geven wat het hier kost: 300 dollar zonder de geneesmiddelen. Bij het verlaten van de parking hebben we nog een helikopter op 20 meter van ons af zien landen die een patiënt kwam brengen.
Na nog een leuke stopplaats aan een strand en met zicht op pelikanen en zeeleeuwen zijn we eerst naar ons hotel gereden in Salinas om onze bagage al op de kamer te zetten, het hotel was weer een Best Western en was natuurlijk weer in orde.
Rond 16 uur zijn we dan vertrokken naar Monterey waar Stef en Jorn een duik hebben genomen in de oceaan. Ze beweerden dat het water heerlijk was, maar ik vond het toch raar dat er behalve zij, niemand in het water aan het zwemmen was, er was anders voldoende volk op het strand.
Na het zwemmen hebben we even rondgeslenterd in de oude Fischermans Warf van Monterey Bay waar je verschillende souvenirwinkeltjes en leuke restaurantjes hebt. Hier kun je ook boottochten doen om walvissen en orca’s te zien, maar wij gaan wachten op de orca’s van Sea World waar we op het eind van de vakantie nog naar toe gaan.
Na een gezellig terrasje zijn we dan naar de zonsondergang gaan zien aan de vuurtoren en we waren zeker niet de enigen, maar het was de moeite waard. Sunset is hier redelijk vroeg, namelijk al om 19:15 uur en tegen 20:00 uur is het hier al volledig donker.
We hebben dan nog gegeten in Fischermans Warf, maar dat was eigenlijk niet zo goed omdat alles gefrituurd was zoals fish and chips bij de Engelsen.
Alweer een leuke dag voorbij, morgen rijden we verder langs de kust via de mooie highway 1 naar Lompoc.
 
 dag13_1
 Foto genomen ergens naast de Highway 1 tussen San Francisco en Santa Cruz.
 
 dag13_2
 Hier was Stef even later 300 US$ armer voor een bezoek aan de dokter.
 
 dag13_3
 Ook Jorn en Stef hadden een broodje gekocht voor de kleine honger, een Amerikaanse Smoss.
 
 dag13_5
 Sunset aan het strand van Monterey Bay.
 
 dag13_6
 Bij zon en zee, probeer Jorn dan maar eens rustig te houden.

17:33 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

DONDERDAG 13 SEPTEMBER KLAMATH FALLS - SAN FRANCISCO

We hadden nog een lange rit voor de boeg en om in San Francisco wat meer tijd te hebben, hadden we besloten om extra vroeg te vertrekken. Om 6 dus opgestaan en na het ontbijt in het hotel waren we al om 7 uur op weg naar het zuiden.
Na zo’n 20 mijl bereikten we al de staatsgrens en zaten we dus in Californië waar we de rest van onze trip zullen blijven
Het eerste stuk over highway 97 dwars door Klamath National Forest ging nog traag. Wel hadden we een schitterend zicht op de besneeuwde toppen van Mount Shasta.
Na highway 97 ging het via interstate 5 verder vlotjes naar het zuiden. Het weer was in het begin niet zo goed (17 graden en zelfs regen) maar dat beterde snel naarmate we meer naar het zuiden reden. Ook moesten we opletten met de snelheid, we hebben zeker op 10 plaatsen de highway patrol gezien die de snelheid aan het controleren was of die een boete aan het schrijven was. Aan het landschap was duidelijk te zien dat we in Californië waren, we zagen boomgaarden met fruitbomen, olijfbomen en wijngaarden.
Omstreeks 13 uur waren we dan aangekomen aan de baai van San Fransisco, op de radio de Red Hot Chili Peppers (Californische band) met het nummer the bridge, toepasselijker kon haast niet want we waren bijna aan de legendarische Golden Gate brug.
Om 13:30 uur waren we aan de Golden Gate brug en zijn we gestopt aan de noordelijke kant. Het was onbewolkt en vanuit Bonita viewpoint hadden we een schitterend uitzicht over de brug, de baai en de stad. De beruchte gevangenis (eiland) alcatraz was ook goed te zien.
Daarna zijn we de brug overgestoken, het is een tolbrug en de prijs is 5 dollar per voertuig, en zijn we de zuidelijke kant gaan bezichtigen. We hebben zelfs een stukje brug te voet gedaan en hebben daar de eerste pelikanen gezien.
Dan was het tijd om door te rijden naar het Renoir hotel dat midden in de stad gelegen is. Ik had gisteren al eens gekeken op de verschillende revieuws op internet en daar bleek dat het hotel lag in een omgeving met veel daklozen en dat de parking verschrikkelijk duur was (27 dollar per 24 uur, zonder taks).
Toen we daar aankwamen bleek dat ze inderdaad gelijk hadden en dat er veel daklozen rondzwierven en eenmaal op de kamer (zesde verdiep) was het ons een waar genoegen om het schouwspel dat zich op straat afspeelde met een budweiser aan te schouwen (details kan je altijd vragen aan Stef).
We hadden besloten om naar Fishermans Wharf en Pier 39 te gaan. Vanuit het hotel zijn we eerst richting Union Square gegaan waar we de befaamde Cable Car genomen hebben richting Fishermans Wharf. De Cable Car, het trammetje dat sinds 1873 over de steile heuvels van San Francisco rijdt is een toeristische attractie en kost 5 dollar voor een enkele rit. Het was leuk en druk, maar halverwege was het gedaan, er was iets mis met de stroomvoorziening en alle trammetjes stonden stil ergens midden op een heuvel. Men heeft dan maar een shuttlebus geregeld voor ons op onze eindbestemming te brengen.
Fishermans Wharf is een gezellige buurt aan de haven met winkeltjes, terrasjes en visrestaurants. Leuk om te zien was hoe tientallen zeeleeuwen van de zon genoten aan Pier 39. We hebben daar ook lekker en goedkoop gegeten.
De terugweg naar het hotel hebben we gedaan via de gewone tram en dat koste ons maar 1,5 dollar voor een enkele reis. Terug in het hotel hebben we vanuit het raam op de zesde verdieping nog wat genoten van het schouwspel op straat. Je kon er soms moeilijk aan uit… waren het nu daklozen, pooiers, dealers of autodieven ? Nu, het hotel lag wel in een louche buurt, maar er was zeker geen enkel probleem als je zelf maar wat uit je doppen keek.
Al bij al is één dag San Francisco veel te kort, maar we hebben toch een paar leuke dingen gezien. Morgen rijden we verder naar het zuiden.
 
 dag12_1
 Samen voor het bord bij de grensovergang van Oregon naar Californië
 
 dag12_2
 Foto met op de achtergrond de "Golden Gate Bridge" en de skyline van San Francisco
 
 dag12_3
Deze mooie Coyote kwam naast onze wagen doorgelopen aan het Golden Gate View Point
 
 dag12_5
 's Avonds kwam ons op "Fishermans Wharf" een kleine brandweerwagen tegenmoet
 
 dag12_4
 Op "PIER 39" verzamelen 's avonds altijd een hoop zeerobben voor de avondserenade

07:09 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13/09/2007

WOENSDAG 12 SEPTEMBER 2007 ( PRINEVILLE - CRATER LAKE - KLAMATH FALLS )

Vandaag verder naar het zuiden, een rit van Prineville naar Klamath Falls (Oregon) dat gelegen is op 20 mijl van de grens met Californië.
Na het ontbijt dus weer de weg op en eerst richting Crater Lake National Park. De weg daar naartoe was mooi en leidde ons door verschillende kleine , bijna uitgestoven, spookstadjes. Onderweg hadden we ook zicht op de besneeuwde toppen van de Three Sisters Wilderness Area met 3 bergtoppen van meer dan 3000 m. Onderweg was ook duidelijk te zien dat we in vulkanisch gebied zaten door o.a. gestolde lava zoals bij Craters of the Moon.
Rond de middag waren we aan de ingang van Crater Lake Natinal Park. De inkomprijs voor een voertuig was 10 dollar en via een 33-mijl lange weg kan je met de auto volledig rond de krater en heb je verschillende mooie view-points onderweg.
Crater lake is een meer dat is ontstaan door de uitbarsting van de vulkaan Mount Mazama ruim 7.700 jaar geleden. Het is gevuld met regenwater en gesmolten sneeuw en met een diepte van 592 m is dit het diepste meer in de Verenigde Staten en één van de diepste meren ter wereld. Het water is kristalhelder en heeft een mooie blauwe kleur. In het meer is een klein eiland (Wizard Island) dat is gevormd door een andere uitbarsting.
Wij zijn het meer bijna volledig rondgereden en natuurlijk onderweg gestopt voor enkele mooie foto’s. Op het einde hebben we nog een bezoekje gebracht aan het visitor center en daarna was het weer tijd om door te rijden naar Klamath Falls via een mooie route langs Upper Klamath Lake.
Best Western Klamath Inn was best wel in orde, maar we snakten echt naar een buitenzwembad en dat was er niet. Het was buiten nog lekker warm toen we aankwamen en hebben dan maar even buiten op een bankje van de zon genoten en zijn dan naar het mooie verwarmde binnenzwembad gegaan. We hadden het rijk voor ons alleen want er was werkelijk niemand in het grote zwembad. Drank (budweiser) was geen probleem want we hadden een frigo op onze kamer en die was maar enkele meters verwijderd van het zwembad.
Het was een rustige, maar toch gezellige namiddag. Morgen wordt het waarschijnlijk wat drukker want dan staat de metropool San Francisco op het programma. Gedaan met de rustige dorpjes in het binnenland… we gaan naar de kust, naar de Pacific Ocean !
Oh ja, als jullie nog tijd hebben om te surfen, kijk dan ook eens even op de weblog van Carl (http://charlie-farstripes-blog.skynetblogs.be) , een vriend van mij die brandweerman en ambulancier is in Lennik. Hij vertrek binnenkort op  brandweerstage naar Charleston in South Carolina.
 
 dag11_1
 Samen aan de ingang van Crater Lake National Park
 
 dag11_2
 Nog nooit hadden we zo blauw water gezien.
 
 dag11_3
 Dominique had zin in een kleine hap, maar vind dat hier in de USA maar eens.
 
 dag11_4
 Een verfrissende duik in ons zwembad.

06:38 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12/09/2007

DINSDAG 11 SEPTEMBER 2007 ( MOUNTAIN HOME - PRINEVILLE )

Vandaag is het 11 september, iedereen zal zich deze datum wel herinneren, zeker hier in Amerika. Vandaag is het precies 6 jaar geleden dat terroristen 4 vliegtuigen kaapten en ze lieten crashen in het World Trade Center van New York, in het Pentagon in Washington en één in  de velden van Pennsylvania.
Nicki, die gisteren op bezoek was, was al aan het werk toen wij opstonden. Ze werkt als verpleegster in de privé en heeft, net als de meeste Amerikanen, maar 12 dagen verlof per jaar… het is zo slecht nog niet bij ons in België. De Amerikanen verdienen wel meer dan wij, maar ziekteverzekering en pensioen dat moeten zij allemaal zelf regelen.
Het ontbijt in het hotel zelf stelde niet veel voor, er waren alleen wat droge koekjes. Wel kon je voor 4,5 dollar een bon kopen voor in AJ’s restaurant langs het hotel een all you can eat ontbijtbuffet te nemen. Dat hebben we dan ook gedaan en het was de moeite waard, er was voldoende keuze en er was zelfs veel fruit en dat zijn we hier nog niet dikwijls tegengekomen.
Grappig om te zien was wat die Amerikanen allemaal s’morgens eten, het is niet verwonderlijk dat hier zoveel dikke mensen rondlopen.
Vandaag dus een lange rit voor de boeg… toen we de gps instelden zagen we dat het zo’n 550 km was en dat het meer dan 7 uur rijden was. Het eerste stuk was over de highway en dat ging redelijk vlot. Het tweede stuk, in Oregon, was voor een groot deel in de bergen en met een speed limit van 55 mijl en dat ging niet zo vlotjes. Wel was de omgeving mooi, er waren verschillende stukken door Nationale bossen en heerlijke FJR-wegen door de canyons van de bergen. De naam FJR-weg komt van Stef en Jorn die beide een Yamaha FJR hebben, dat is zo’n ding op twee wielen met 143 pk waar je heerlijk mee door de bocht kunt scheuren.
Oregon is een groene staat met veel landbouw en veel ranches met vee. Grappig is hier dat je niet zelf mag tanken, vraag me niet waarom, maar er is hier altijd service aan de pomp. Tanken is hier overal anders. In het zuiden moet je eerst vooraf gaan betalen of tanken met een kredietkaart en in het noorden moet je eerst tanken en dan pas betalen.
We hebben een paar keer moeten stoppen en lang moeten wachten voor wegwerkzaamheden, maar daar was niets aan te doen. Wel een meevaller was dat we tijdens het rijden een tijdzone passeerden en dat we nu terug in de Pacific tijdzone zijn… klok dus een uur terugdraaien en 9 uur tijdsverschil met België.
Ondertussen was het buiten al terug 33 graden en bedoeling was om in hotel wat aan het zwembad wat van de zon te genieten, maar toen we daar aankwamen bleek dat het er een schitterend binnenzwembad met jacuzzi was.
Het hotel (Best Western) was weer in orde totdat Stef even naar het toilet was geweest…
Hij had enkel maar een papiertje in het toilet geworpen en had het toilet doorgetrokken. Even later, terwijl we alle drie op de kamer zaten te genieten van een budweiser, vond ik dat ik een raar geluid hoorde en terwijl dat ik even ging kijken bleek dat de hele badkamer en al een gedeelte van onze kamer onder water stond. Het toilet was gewoon blijven lopen en stopte pas toen ik de toevoerkraan van het water dichtdraaide. Ondertussen dus wateroverlast in de kamer… en zelfs al daarbuiten tot in de gang. De opruimingsploeg van onze brandweer (http://www.brandweerbree.be) bellen was geen optie, dus maar zelf even alles opgeruimd met wat handdoeken, een andere kamer gevraagd en verhuisd naar een droge kamer. Na de verhuis zijn we een plons gaan doen in het echte zwembad.
In Prineville zelf, het oudste stadje van centraal Oregon, valt niet veel te beleven, wel hebben we er heel goed gegeten in een steakhouse. Morgen naar Klamath Falls in het zuiden van de staat Oregon.
 
 dag10_1
 In totaal verloren we vandaag 40 minuten aan zinloze files.
 
 dag10_2
 Alweer pech, onze hotelkamer onder water, en serieus.
 
 dag10_3
 Na de opruiming en verhuizing, was het tijd voor een Budweiser.
 
 dag10_4
 Zo stopt hier in Prineville het fietspad, echte Amerikaanse Logica.

06:57 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11/09/2007

MAANDAG 10 SEPTEMBER 2007 ( WEST YELLOWSTONE - MOUNTAIN HOME )

Vandaag terug koffers pakken en op weg naar Idaho. Het had flink gevroren deze nacht want de ruiten van onze auto waren bevroren. Bij het ontbijt zagen we mensen die het park waren binnengekomen via de oostelijke ingang (wij via de zuidelijke en westelijke ingang) en ze hadden zelfs grizzly beren gezien. Jammer dat wij die niet hebben gezien, maar wij hebben toch nog een zwarte beer gezien, en nee, zijn naam was niet teddy !
Vanuit West Yellowstone hebben we highway 20 genomen naar Idaho Falls. Onderweg veranderde het landschap van bergen met dennenbomen naar een dorre prairie met de bergen alleen nog maar op de achtergrond. Onderweg ook nog even de highway patrol in actie gezien die in de middenberm stond met de speedgun, je kan je hier maar beter aan de snelheid houden.
Op de luchthaven van Idaho Falls hebben we dan onze wagen omgewisseld. Onze nieuwe wagen is hetzelfde type, namelijk een chevrolet trail blazer, maar dan een luxe uitvoering met lederen zetels, automatische airco, zetelverwarming en tal van andere snufjes. We mogen dus niet klagen. In Idaho Falls hebben we ons niet lang opgehouden en we zijn dan doorgereden naar “Craters of the Moon’.
‘The surface of the moon as seen through a telescope” zo werd deze plek genoemd in een artikel in National Geographic in het jaar 1923. In 1924 werd dan Craters of the Moon National Monument opgericht. Alhoewel de kraters op de maan veroorzaakt zijn door de inslag van meteorieten zijn de kraters van Craters of the Moon van vulkanische oorsprong. Het begon allemaal 15.000 jaar geleden en de laatste uitbarsting was 2.000 jaar geleden.
Het park zelf is een 7 mijl lange loop die met de auto gedaan kan worden, de inkom is 8 dollar per voertuig en je kan enkele trails doen dwars door de gestolde lavastromen.
In het park hebben we ook onze pizza van gisteren opgegeten…en, die Amerikanen waren zich maar aan het afvragen waar wij toch die pizza vandaan hadden gehaald want er was daar in de verste verte geen dorp te bespeuren.
Zelf hebben we 2 kleine trails gedaan. We hebben de Inferno Cone beklommen en we zijn de Boy Scout Cave gaan bezoeken.
Dan hebben we nog een kleine omweg gemaakt naar Twin Falls om even een stop te doen op de brug over de Snake River. Hier heb je een mooi zicht over de canyon van de Snake River en kun je ook de plaats zien waar Evel Knievel, de stuntman, de canyon indook.
Het hotel, Best Western Foothills Motor Inn, was weer in orde en we hebben nog genoten van het mooie zwembad. Aan het zwembad stond ook een barbecue en daar hebben we dan ook gebruik van gemaakt… het avondmaal was steak en worst op de barbecue. Nicki, een kennis uit Boise, de hoofdstad van Idaho, was even goedendag komen zeggen en het was best gezellig daar aan het zwembad.
Morgen een verbindingsrit van Mountain Home (Idaho) naar Prineville (Oregon).
 
 dag9_1
 Foto van onze nieuwe auto
 
 dag9_2
 Samen aan de ingang van het Craters Of The Moon National Monument
 
 dag9_3
 Lekker de rest van de pizza van gisteren oppeuzelen, zo groot was hij.
 
 dag9_4
 Foto van het landschap gevormd door de lavastromen.
 
 dag9_5
 Samen op de foto in een ondergrondse grot of Cave
 
 dag9_6
 Samen bovenop de Inferno Cone

08:32 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

ZONDAG 09 SEPTEMBER 2007 YELLOWSTONE NATIONAL PARK

Vandaag de tweede dag Yellowstone National Park. Stef en Jorn zijn om 5 uur s’morgens vertrokken om de zonsopgang te zien aan de watervallen van Yellowstone rivier in de Grand Canyon van Yellowstone, dit was toch wel een tripje van 1,5 uur om er te geraken met de auto. Ik had gisteren, na het bekijken van het weerbericht, al besloten om niet mee te gaan. De zonsopgang hebben ze jammer genoeg niet kunnen zien omdat het bewolkt was. Het was er heel koud zo vroeg op de dag, maar het was er toch gezellig naar ’t schijnt.
Toen ze terugkwamen was er een probleem met de auto, het raam rechtsvoor stond open en ging niet meer dicht omdat het mechanisme in de deur stuk was. Ze hadden van alles geprobeerd, maar er bleef een opening van zo’n 5 centimeter en dat moest dus hersteld worden. Na een telefoontje aan de 24 uren service van Alamo (het verhuurbedrijf) hebben we kunnen regelen dat we morgen onze wagen kunnen wisselen in Idaho Falls, het dichtsbijgelegen verhuurcentrum van Alamo. De opening in het raam hebben we voorlopig dicht geplakt met duck-tape die we gekocht hebben in een winkel voor vismateriaal.
Ondertussen hebben we ook nog een poging gedaan om onze weblog aan te passen  maar dat lukte niet zo goed, we hebben wel internet op de kamer maar de verbinding is te slecht om de blog aan te passen.
Rond de middag zijn we dan terug vertrokken naar het park om de noordelijke loop te doen. Het weer was niet zo goed, het was bewolkt en koud en we hebben zelfs sneeuwbuien gehad. Gelukkig is het in de loop van de namiddag iets beter geworden.
Onze eerste stop was Mammoth Hot Springs, dit zijn warmwaterbronnen in witte kalksteen in de vorm van terrassen, het lijkt een beetje op Pamukala in Turkije.
Daarna hebben de het Blacktail Plateau Drive gedaan, dit is een 6 mijl lange zandweg over een schitterend plateau dat een beetje op Schotland lijkt.
Na het plateau was het de beurt aan Tower Fall een 40 m hooge waterval met fijne naaldrotsen die van de rotswanden zijn losgekomen die boven de waterval uitsteken. Daar zijn we ook nog een groepje Belgen tegengekomen die een begeleide rondreis deden in het noorden van de Verenigde Staten.
Via een schitterende bergpas op Mount Washburn en Canyon Village zijn we dan teruggereden naar ons hotel in West Yellowstone.
s’Avonds hebben we het rustig gehouden… even wat shoppen in het stadje, grappig was dat we een bordje zagen met een boze beer erop en waar op stond: “In Yellowstone not all bears are named teddy”.
Als avondmaal hadden we besloten op pizza te eten,en wat voor een pizza. We bestelden alle drie een medium pizza en we kregen die nog maar voor de helft op, morgen dus de overschot voor lunch.
Morgen vertrekken we naar Idaho en gaan we terug naar het westen. Terug naar lager gelegen gebieden en terug naar de warmte en richting Californië, achter een paar dagen geen beren meer maar wel pelikanen en dolfijnen…
 
 dag8_1
 Vandaag zat hij opnieuw op ons te wachten, alweer een lucky shot van de Bald Eagle
 
 dag8_2
 Foto van Lake Yellowstone
 
 dag8_3
 Foto van de mooie Lower Falls.
 
 dag8_4
 Foto van de Yellowstone Grand Canyon met het gele gesteente (Yellow Stone)
 
 dag8_5
 Foto van een jonge elk.

08:03 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

ZATERDAG 08 SEPTEMBER 2007 YELLOWSTONE NATIONAL PARK

Vandaag de eerste volledige dag in Yellowstone National Park. Dit is het oudste nationale park van de Verenigde Staten (1872) en strekt zich uit over de grenzen  van de staten Wyoming, Idaho en Montana. De naam Yellowstone (gele steen) komt van de prachtige rotswanden van gele zandsteen van de Yellowstone rivier.
In de zomer van 1988 werd een derde van het park in de as gelegd door grote bosbranden die ontstaan waren door vonken van blikseminslagen tijdens zware onweders.
In het park zijn spectaculaire natuurfenomenen te zien zoals geisers, stollingsbassins, stomende gas- en dampbronnen, veelkleurige meren, modderpoelen,… alles is constant in beweging, rookt, spuwt bij hoge temperaturen, maakt lawaai en laat een indringende zwavelgeur achter.
Het park bestaat uit twee grote loops waarvan wij vandaag de zuidelijke hebben gedaan. Na het ontbijt waren we omstreeks 9 uur al op weg. Onze eerste stop was weer bij de prachtige zeearend, die hoog in een boom netjes poseerde voor de vele fotografen. Na een bezoekje aan enkele geisers zijn we naar de Grand Canyon van Yellowstone gereden, een canyon van 38 km lang, 250 tot 400 m diep en tot 1,2 km breed. Beneden in de Canyon de Yellowstone rivier en 2 watervallen, de Lower Falls (100 m) en de Upper Falls (30 m). Vanuit de verschillende viewpoints hadden we een schitterend zicht op de watervallen en via een pad zijn we tot bij de voet van de Lower Falls geweest. Aan de watervallen hebben we ook onze broodjes opgegeten die we s’morgens in de supermarkt hadden gekocht.
Daarna zijn we naar Lake Yellowstone gereden, dit is het grootste bergmeer (hoogte 2357 m) van Noord Amerika en het is eigenlijk een met water gevulde vulkanische krater.
Op de terugweg naar het hotel zijn we nog een paar keer gestopt voor een foto van de vele bizons en elanden in het park.
In het hotel hebben we dan ook nog eens gebruik gemaakt van het zwembad en de jacuzzi.
Voor het eten, er stond weer steak op het menu, zijn we dan nog even gaan shoppen in het gezellige stadje en heeft Jorn uiteindelijk zijn hoed gekocht waar hij al 2 jaar op zoek naar was. De dag hebben we uiteindelijk afgesloten in een gezellige bar van een hotel in de buurt waar het een avond was in Hawaï-stijl en blijkbaar hebben ze in Hawaï Budweiser in Pitchers.
 
 dag7_1
 Foto aan de ingang van het Yellowstone National Park
 
 dag7_2
 Foto van het Amerikaanse staatssymbool, de Bald-Eagle of Zeearend
 
 dag7_3
 Deze kleine vriend kwam ons helpen met de boterhammen
 
 dag7_4
 Foto van één van de vele warmwaterbronnen met hun cristalheldere water.
 
 dag7_5
 Foto van de Yellowstone river
 
 dag7_6
 Een van de buffalo's stak net voor ons plots de weg over.

07:42 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09/09/2007

VRIJDAG 07 SEPTEMBER 2007 GRAND TETON NATIONAL PARK

Het was gezellig druk bij het ontbijt in het hotel, we zitten hier kort bij twee Nationale Parken en dat hebben we gemerkt aan de drukte in het hotel. Buiten was het redelijk fris, we zitten hier met temperaturen van juist boven het vriespunt tijdens de nacht en overdag maximum 20 graden.
Vandaag dus Grand Teton National Park, dit is een bergketen in de Rocky Mountains met toppen tussen 3500 en 4197 meter hoog. Het park werd in 1929 opgericht en de naam komt eigenlijk van “téton”, het Franse informele woord voor borst. Jorn had dus uiteindelijk nog gelijk met zijn ‘grote tieten’…
We zij het park niet binnengereden via de hoofdingang maar wel via het Granite Canyon Entrance Station waar het minder druk en zeker zo mooi is. Direct na de ingang volgde al een onverharde weg van zo’n 5 km waar we natuurlijk van genoten met onze 4x4.
Na ongeveer 10 km volgde de eerste verrassing… namelijk een beer die de weg wilde oversteken. Het was een zwarte beer en hij was nog meer geschrokken van ons dan wij van hem zodat hij onmiddellijk rechtsomkeer maakte nog voordat wij een foto konden nemen. We hadden dan wel geen foto, maar we hadden tenminste wel een beer gezien.
Na onze onverwachte ontmoeting zijn we via een hoofdweg van het park naar Jenny Lake gereden, onderweg wel natuurlijk even gestopt aan de vele schitterende vieuwpoints.
Bij Jenny Lake hebben we een shuttle boot genomen om het meer over te steken voor een bezoek aan de Hidden Falls en Inspiration Point. De normale prijs voor een boottripje heen en terug was 9 dollar, maar dankzij de military discount moesten we maar 5 dollar betalen. Stef en ik kregen korting met onze militaire passen en Jorn kreeg korting met zijn brandweerpas.
Na een leuk boottochtje van zo’n 10 minuten waren we aan de overkant van het meer en hebben we te voet de twee punten bezocht. Inspiration point was het verst en was zo’n 1 mijl stappen, beide punten waren de moeite waard om te bezoeken.
We waren nog maar pas terug in de auto en een kleine regenbui kwam de pret even bederven, maar gelukkig was dat maar van korte duur.
 
 dag6_1
 Samen aan de ingang van het Grand Teton National Park
 
 dag6_2
We hadden deze dag een prachtige lucht in het park
 
 dag6_3
 Mooie blik op Lake Jenny
 
 dag6_4
 Een van de vele watervallen in het park
 
dag6_5
 Eruptie van de "Old Faithfull", de meest voorspelbare geiser in het Yellowstone NP

19:09 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

07/09/2007

DONDERDAG 06 SEPTEMBER (SANDY - HILL AFB - JACKSON)

Vandaag om 08 uur opgestaan. De ochtendkrant lag al gereed aan de ingang van onze kamers,qua netheid en service zit het hotel wel goed. Het ontbijt was eveneens inbegrepen en het was zelfs zeer goed naar Amerikaanse normen, er was voldoende variatie en keus.
Vandaag weer een verbindingsrit van zo’n 6 uren van Sandy naar Jackson dat gelegen is aan de Zuidingang  van Grand Teton National Park.
Maar eerst een stop bij Hill Airforce Base waar ik een afspraak had met Didier, een collega van de luchtmacht die voor 5 jaar op Hill Airforce Base een verbindingsman is tussen de Amerikanen en de Belgische Luchtmacht en dit vooral voor aankoop en herbevoorrading van stukken voor C-130 en F-16.
Hill Airforce Base is gelegen ten Noorden van Salt Lake City tussen Layton en Ogden. Het is een immens grote basis waar meer dan 20.000 mensen werken. Op de basis staan F-16’s,     A-10’s en er worden C130’s en zelfs F-22’s onderhouden. Ook is het een grote depot voor herbevoorrading en worden er zelfs raketten ontmanteld.
We hadden afgesproken aan de ingang bij het visitors centrum die we dan ook zonder problemen hadden gevonden maar het was wel de verkeerde ingang. Wij stonden aan de zuid-ingang en we moesten aan de west-ingang zijn. Uiteindelijk was dat wel geen probleem en Didier is ons daar dan ook komen oppikken.
Na een ritje dwars door de basis zijn we naar het bureel van de Belgen geweest waar ik nog een bekende tegenkwam, namelijk Stefan die daar als kapitein is tewerkgesteld.
Na wat uitleg over de basis en het werk van de Belgen zijn we een broodje gaan eten in de BX, de taksvrije winkel op de baisis waar we ook kennis gemaakt hebben met de vrouw van Didier. Het was leuk om te horen dat ze het daar naar hun zin hadden in het verre Utah, ver weg van hun familie in België. Nu, ik moet wel zeggen dat ze daar leven in een schitterende omgeving in de nabijheid van de bergen met s’zomers altijd hoge maar toch draaglijke temperaturen en s’winters de mogelijkheid om te skiën in hun eigen achtertuin.
Na het eten nog snel een groepsfoto bij een F-4 Phanton bij het Hill Airforce museum. Dit museum is gelegen langs Highway 15 en is gratis toegankelijk. Didier en Stefan zijn dan terug gaan werken terwijl wij op ons gemakje het museum bezocht hebben.
Het was wel de moeite, buiten stonden verschillende grote vliegtuigen waaronder een B-52 en een B-1 bommenwerper en binnen stonden nog eens verschillende oude en nieuwe vliegtuigen in een perfecte staat.
Daarna terug Highway 15 op naar het noorden die we na 3 uur rijden verlaten hebben om via binnenwegen naar Jackson te rijden. De route liep door verschillende Nationale bossen en was wel de moeite waard, dat belooft voor morgen dus.
Grappig was dat we onderweg zijn moeten stoppen voor verschillende dieren op de weg, een stier, een paard en zelfs een kudde schapen, hoeveel het er waren weten we niet, Jorn zal ze deze nacht wel eens tellen, maar het waren er in ieder geval meer dan 1000.
Rond  half zeven zijn we dan aangekomen in Jackson. Nadat we nog even inkopen zijn gaan doen in de lokale supermarkt zijn we naar ons hotel gereden. Het hotel (Days Inn) was weer in orde met zelfs microgolf en frigo op de kamer.
Jackson is gelegen op 2000 meter hoogte en dat merken we aan de temperaturen, maar voor de rest is Jackson een klein gezellig bergstadje dat omgeven is door bergen, de toppen zijn voorlopig nog maar 2600 meter hoog maar morgen zal dat wel snel veranderen.
 
 dag5_1
Samen op de foto met Didier en Stef voor een F-4 Phantom van het Hill Air Force Museum
 dag5_2
Foto in het Hill Air Force museum, waar reeds een F-16 staat, en nog vele andere vliegtuigen
 dag5_3
Nose-art op een B-17 Bommenwerper, die tijdens WWII missies boven Europa vloog
 
   
 dag5_4
Onderweg naar Jackson, kwamen we een héél lawaaierige en geurende wegversperring tegen

08:40 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06/09/2007

WOENSDAG 05 SEPTEMBER 2007 ( LAS VEGAS - SANDY )

Vandaag een verbindingsrit van Las Vegas naar Sandy in de buurt van Salt Lake City.
Na een laatste plons in het zwembad van het Riviera hotel dus koffers pakken, het hotel uitchecken en met de auto op weg naar Sandy.
Nadat we in Las Vegas Higway 15 in Noordelijke richting genomen hadden was het gewoon 652 km rechtdoor, rechts afslaan, 1 km verderrijden en dan waren we aan het hotel.
Voor het eten zijn we onderweg gewoon gestopt in een grote supermarkt (Wal Mart) voor een broodje. Het voordeel van een supermarkt is dat het goedkoop is, dat er keuze genoeg is en op deze manier kan je ook het junkfood vermijden. Zelf heb ik me nog snel een jas gekocht want ik heb alleen maar lichte kledij bij en de volgende dagen gaan we de bergen in en kan het s’nachts al gaan vriezen.
Mooi  om te zien was hoe het landschap veranderde van een woestijn naar een groene omgeving met reusachtige bergen op de achtergrond.
Minder leuk was om te zien hoe de temperatuur veranderde van meer dan 40 graden naar ongeveer de helft. Onderweg hebben we zelfs regen gehad. Nu, vandaag en morgen mag het  regenen, het doet ons zelfs aan thuis denken, als het vanaf overmorgen maar droog blijft voor het bezoek aan de Nationale Parken.
Oh ja, onderweg in Nevada nog even uitgekeken naar Steve Fossett, de avonturier die sinds maandagavond vermist is in de Nevadawoestijn… maar, we hebben hem niet gevonden.
Vandaag en morgen dus twee lange verbindingsritten om van Las Vegas naar Grand Teton en Yellowstone te geraken. We hadden deze verbindingsritten kunnen vermijden door bijvoorbeeld op Salt Lake City te vliegen maar omdat we de terugvlucht willen doen uit San Diego kwamen daar een hoop drop-off kosten bij voor de huurwagen. Deze kosten rekenen de verhuurmaatschappijen aan als je een auto terug afleverd in een andere staat, deze kosten kunnen nogal redelijk hoog oplopen en zijn afhankelijk van de afstanden tussen de staten. Tussen de staten California (San Diego) en Nevada (Las Vegas) zijn er geen drop-off kosten, vandaar de keuze voor Las Vegas.
Naderhand bekeken was het eigenlijk niet zo’n goede keuze om eerst te kiezen voor Las Vegas, maar dat kwam door het nachtleven ginder. Niet voor niets noemen ze Las Vegas “The City that never sleeps”.
Rond 19 uur zijn we dan aangekomen in ons hotel in Sandy (tussen Utah en Nevada is er een tijdsverschil van 1 uur). De lange rit was al bij al nog goed meegevallen omdat we vlot 650 km hebben kunnen doorrijden tegen 75 mijl per uur (ongeveer 120 km per uur).
Het hotel (Best Western Cottontree Inn) is ronduit schitterend. We hebben twee ruime kamers met dubbele bedden, een grote badkamer, een bureau en eindelijk internetverbinding. Het hotel is ook gelegen in een schitterende streek, vanuit de kamer hebben we zicht op de bergen hier in de omgeving.
De indoor pool en de jaccusie zijn ook al goedgekeurd, het water was wel wat warm, maar het is hier momenteel heerlijk vertoeven. Het is eens iets anders dan het drukke Las Vegas.
 
 dag4_1
 Onderweg naar Sandy zag men het landschap weer langzaam groen worden
 
 dag4_2
 Deze vrachtwagen-verhuurfirma met de opvallende naam kom je tegen in héél Amerika
 
 dag4_3
 Eeven lekker ontspannen in de Hot-Tub van ons hotel
 
 dag4_4
 Ons hotel in Sandy, zéér mooi verlicht tijdens de nacht

07:10 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

DINSDAG 04 SEPTEMBER 2007 ( LAS VEGAS )

De dag is vandaag eigenlijk begonnen waar we gisteren geëindigd zijn… namelijk in de bar van het Circus Circus hotel. Toen we daar buitenkwamen was het blijkbaar al licht en was het tijd voor een ontbijt. Omdat we ons moeten aanpassen aan de Amerikaanse gewoontes ontbijt bij Mc Donalds dus dat ook tegenover ons hotel gelegen is. Na een broodje hamburger met wat ei en spek tussen, het was eigenlijk zelfs helemaal niet lekker, was het tijd om te gaan slapen.
Rond de middag zijn we wakker geworden en zijn Stef en Jorn terug naar Lake Mead gereden om te gaan jetskiën. Ik was nog niet goed van de nacht ervoor en ben maar wijselijk in mijn bed blijven liggen.
Het jetskiën was leuk en het was een prachtige ervaring om twee uur rond te toeren op een groot meer in een prachtige omgeving en met temperaturen van meer dan 40 graden. Blijkbaar hebben ze ginder nog wat regen gekregen van een lokale onweersbui. Hier in Las Vegas in hartje woestijn regent het maar zelden en komt men op een gemiddelde van 10 dagen regen op één jaar.
s’Avonds zijn we dan verder Las Vegas gaan verkennen en zijn we een kijkje gaan nemen in de prachtige hotels van de stad. Het zijn er teveel om op te noemen, maar hier een paar van de belangrijkste en mooiste hotels:
Luxor een exacte reconstructie van de piramide van Gizeh waar een reusachtige sfinx de wacht houdt aan de ingang.
New York – New York een reconstructie van twaalf torens van Manhatten met en miniversie van de Empire State Building, het vrijheidsbeeld, Brooklyn Bridge en het centraal station.
Excaliber, een schitterend middeleeuws kasteel waar alles in het teken staat van koning Arthur.
Paris – Las Vegas Casino Resort met de Arc de Triomphe, de Champs-Élysées en de eifeltoren.
Bellagio met daarvoor een meer van 3,5 ha met fonteinen die op de tonen van muziek het water metershoog de lucht in spuiten.
The Venetian een exacte weergave van Venetië met het San-Marcoplein en het Canal Grande waar je met gondels zelfs binnen in het hotel kunt varen.
Caesar’s Palace met zijn verlichte gevel die een van de mooiste is in zijn soort en waar alles in het teken staat van het Romeinse rijk.
Er zijn er nog veel meer en inderdaad alles is nep maar ondanks alles moet je het toch gezien hebben om te begrijpen dat er hier een unieke sfeer is.
 
 dag3_1
 Foto aan een zéér bekend standbeeld van het Riviera Hotel, net voor onze uitstap naar Slots of fun.
 dag3_2
 dag3_3
 Jorn en Stef op Lake Mead 
 dag3_4
 Jorn en Stef samen op de foto met de bartenders van het Slots a fun casino.
 
 dag3_5
 Nachtelijke foto van het Belaggio Hotel, voor de fontijnen waren we net iets te laat.
 
 dag3_6
 Foto met op de achtergrond het Caesars Palace hotel.

07:00 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

MAANDAG 03 SEPTEMBER ( LAS VEGAS )


Las Vegas, de lichtstad, waar jaarlijks ongeveer 32 miljoen bezoekers komen heeft de grootste hotels ter wereld. Het is het mekka voor de gokkers, een groot pretpark en het is de meest geflipte stad van de Verenigde Staten die je gezien moet hebben.
Ons hotel (Riviera) ligt aan de Strip (Las Vegas Boulevard) die de stad van Noord naar Zuid doormidden snijdt. De boulevard werd zo genoemd omdat je riskeerde(en nog altijd) er ook nog je laatste hemd te verliezen nadat je bij het gokken al alles was kwijtgespeeld.
Wij, nog vermoeid van de lange reisdag, zijn de dag begonnen aan het zwembad. Ondanks dat het al september is, is de temperatuur hier dagelijks toch nog meer dan 40 graden. Las Vegas bevind zich dan ook in het hart van een uitgestrekt woestijgebied.
Na het zwembad zijn we gaan shoppen in een reusachtig winkelcentrum (Belz Factory Outlet World). Door de lage dollarstand kun je hier als Europeaan echte koopjes doen in winkels met merkkledij, een t-shirt van Nike kun je hier bijvoorbeeld kopen voor zo’n 10 Euro.
Na het winkelcentrum was het de bedoeling dat we een kijkje gingen nemen bij de Hoover Dam, de reusachtige stuwdam van 222 meter hoog die gebouwd is voor het voorkomen van overstromingen, veroorzaakt door de onvoorspelbare waterstijgingen van de Colorado rivier, en het leveren van electriciteit aan Nevada, Arizona en California. Maar door het drukke verkeer zijn we er niet geraakt en zijn we gaan zwemmen in Lake Mead, het grote stuwmeer net voor de dam. Het water was heerlijk en het was er ook redelijk druk omdat de Amerikanen een dagje vrij hadden met Labour Day.
Na het zwemmen zijn we nog even gestopt op enkele view points langs het mooie meer. En dan, bij het Sunset view point liep het mis… Nadat we alle drie uitgestapt waren bleek dat onze auto gesloten was en dat de sleutels nog op de zetel in de auto lagen. De reservesleutels lagen in het hotel, gsm’s en telefoonnummers van Alamo (de huurmaatschappij) lagen in de auto. Gelukkig kwamen we even later een vriendelijk Nederlands koppel tegen die me een lift hebben gegeven naar de parkingang van Lake Mead recreation area waar de rangers iemand van een takelmaatschappij hebben opgebeld voor het openen van onze deur. Even later is dan Big John van de gelijknamige takelmaatschappij onze deur deskundig komen openmaken. De prijs was wel 80 dollar, maar daar hebben we nog de helft van kunnen recupereren via de verzekering van Alamo.
Terug in Las Vegas zijn we eerst naar Fremont Street geweest in Downtown voor de Fremont Street Experience te zien. De straat is overdekt met een reusachtig mechanisch gewelf van 27 meter hoog, 416 meter lang en is bezaaid met 2,1 miljoen lampjes die bestuurd worden door computers en dat geeft een fabelachtige cybershow die om het uur vertoond wordt.
Na Fremont Street zijn we terug naar het hotel geweest en na een verfrissende douche hebben we straat  overgestoken naar de bar van het Circus Circus hotel waar we iets te lang zijn blijven hangen… het bleek al licht te zijn toen we daar terug buiten kwamen.
 dag2_1
 Foto van onze huurwagen naast Lake Mead.
 dag2_2
 Ook de vissen in het Lake Mead stuwmeer hadden honger.
 dag2_3
 Foto aan het Lake Mead stuwmeer tijdens de magische sunset.
 dag2_4
 Foto van de mooie zonsondergang na ons sleutelavontuur van vanmiddag
 dag2_5
 Video projectie in de bekende Fremont Street, in aangepaste brandweerversie

06:22 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

ZONDAG 02 SEPTEMBER 2007 (BRUSSEL – NEW YORK – LAS VEGAS)

 Het is eindelijk zover... het vertrek van onze tweede reis naar het Westen van de Verenigde Staten. Wij (Stef, Jorn en Dominique) zijn er klaar voor…
Zondagmorgen heel vroeg opgestaan om tijdig in Zaventem te zijn. Voor sommigen van ons was het heel vroeg en voor anderen was het heel laat… Jorn was namelijk nog niet gaan slapen en Stef en ik lagen nog maar enkele uurtjes in bed.
Dankzij het schoonbroer van Jorn zijn we veilig in Zaventem geraakt (bedankt Wouter).
We waren eigenlijk zelfs te vroeg daar want de incheckbalie van Delta Airlines was nog niet open. Dan maar een aperitiefje hé… dat resulteerde dat we nog voor acht uur s’morgens alle drie een blikje jupiler van 50cl in onze handen hadden.
Daarna naar de incheckbalie voor de koffers af te geven. Na wat onnozele vragen zoals: wie heeft je koffer ingepakt en wanneer, wat is het doel van de reis en heb je nog iets ontvangen van iemand kregen we de tickets en konden we door de douane.
Na een lekker ontbijt bij Panos zijn we dan zonder problemen door de security geraakt en hebben we op ons gemakje gewacht bij de gate. Het viel op dat de controles minder streng waren dan vorig jaar.
Het vliegtuig, een Boeing 767 van Delta Airlines had een vertraging van 20 minuten, maar dat leverde geen problemen op. Stef en Jorn zaten langs elkaar en aan een venster en ik zat voor hun met langs mij Emilie, een Franstalig meisje dat voor vier maanden bij een gastgezin in Portland ging wonen.
Delta Airlines is één van de goedkopere vliegtuigmaatschappijen die de oversteek doen naar de USA. Het eten op de vlucht was goed maar de beenruimte en het aanbod van films was ondermaats. Al bij al was de vlucht naar New York vlotjes verlopen, wel was het jammer dat we de skyline van New York alleen maar in de verte konden zien omdat JFK, één van de drukste luchthavens ter wereld, een eindje van de stad vewijderd is.
De doortocht bij de immigratiedienst en de douane verliep vlotjes en er waren nergens problemen. De volgende vlucht naar Las Vegas was echter pas drie uur later… tijd voor een Budweiser dus… Behalve de prijs (20 dollar voor 3 grote Budweisers) was het er best gezellig. Emilie had haar vlucht naar Portland nog later dan ons en was ook even mee iets komen drinken.
De vlucht naar Las Vegas was met een Boeing 757 van een dochtermaatschappij van Delta Airlines. Deze vlucht viel echter niet zo goed mee omdat we allemaal erg moe waren en omdat de beenruimte ook weer redelijk beperkt was. Het eten was ook niet alles en beperkte zich maar tot wat koekjes, nootjes en chips.Van de landschappen onderweg hebben we niet veel gezien en toen we in Las Vegas aankwamen was het al donker.
Bij aankomst in Las Vegas stonden de gokautomaten ons al op te wachten op de luchthaven.
Dan was het tijd om onze huurauto af te halen… een prachtige Chevrolet Trail Blazer SUV. Jammer was wel dat Jorn nog steeds niet mag rijden omdat hij geen 25 jaar is (het is wel mogelijk maar dan moet je 25 dollar extra per dag betalen voor de verzekering).
Onderweg naar het hotel was het gezellig druk en het was weer schitterend om de prachtige hotels van Las Vegas terug te zien.
Rond 21 uur s’avonds zijn we dan einelijk toegekomen in het Riviera hotel. Rekening houdend met de 9 uren tijdsverschil met België waren we dus bijna 24 uur onderweg.
Om 21 uur was de temperatuur nog steeds 36 graden, dat belooft dus voor de volgende dagen…
De lange reisdag hebben we afgesloten in de bar van het Circus Circus hotel… dezelfde bar trouwens waar we vorig jaar onze vakantie beëindigd hebben. De Budweisers en Corona’s waren heerlijk en goedkoop. Het was een mooie afsluiter van een lange reisdag en hopelijk het begin van  een prachtige vakantie.

 dag1_1
 De eerste Budweiser op de luchthaven van JFK  in New York.
 dag1_2
 Groepsfoto aan het beroemde Las Vegas logo aan de Las Vegas Boulevard ( The Strip )
 dag1_3
 Samen op de foto met 2 motorcycle cops van het Las Vegas Police Department
 dag1_4
 Foto van ons Riviera hotel langs de Las Vegas Boulevard, waarin we drie nachten verbleven

05:42 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13/05/2007

WE GAAN OPNIEUW NAAR DE USA

titel_usa_groot
 
Na het succes van vorig jaar vertrekken wij ( Dominique, Jorn en Stef ) op 2 september 2007 voor een tweede trip naar het westen van de USA. Hieronder kan u een overzicht zien van onze reis. Deze blog zal steeds weer aangepast worden tijdens onze reis.
 
VLUCHTEN
 
02/09 BRUSSEL - NEW YORK DL.141 11.20/13.35
02/09 NEW YORK - LAS VEGAS DL.725 16.35/19.22
20/9 SAN DIEGO - NEW YORK DL.416 09.20/17.41
20/9 NEW YORK - BRUSSEL DL.140 19.30/09.30 op 21/9
 
PROGRAMMA
 
02/9      3 nachten    LAS VEGAS, NEVADA -  Riviera Hotel & Casino
05/9      1 nacht       SANDY, UTAH -  Best Western Cottontree Inn
06/9      1 nacht       JACKSON, WYOMING -  Days Inn of Jackson Hole
07/9      3 nachten    WEST YELLOWSTONE, MONTANA -  Best Western Crosswinds Motor Inn
10/9      1 nacht       MOUNTAIN HOME, IDAHO   Best Western Foothills Motor Inn
11/9      1 nacht       PRINEVILLE, OREGON - Best Western Prineville Inn
12/9      1 nacht       KLAMATH-FALLS, OREGON - Best Western Klamath Inn
13/9      1 nacht       SAN FRANCISCO, CALIFORNIA - Renoir Hotel
14/9      1 nacht       SALINAS, CALIFORNIA - Best Western Salinas Valley Inn
15/9      1 nacht       LOMPOC, CALIFORNIA - Quality Inn
16/9      1 nacht       LOS ANGELES, CALIFORNIA - Howard Johnson Lax
17/9      3 nachten    SAN DIEGO, CALIFORNIA - Best Western Seven Seas Hotel
 
route-Dominique
Dit is een grafische weergave van de af te leggen route.

14:33 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

27/03/2007

Onze volgende reis is geboekt

Onze volgende trip naar de USA is geboekt. Natuurlijk kijken we er van harte naar uit. Hieronder kan je een overzicht vinden van de steden die we dit jaar gaan bezoeken.trip_usa

19:11 Gepost door Dominique - Jorn - Stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |